Nederland, red de radio!

Sinds 26 mei hebben we via de site van Beeld en Geluid gratis toegang tot honderdduizenden programma’s uit de omroeparchieven. Leve de NPO!

Al die culturele rijkdom uit het verleden roept wel de vraag op of radio en tv nog toekomst hebben. Is de opening van deze schatkamer niet de afsluiting van een tijdperk? Zoals een oude iep nog een keer prachtig bloeit voordat hij sterft. Het aanbod van de publieke omroep is de afgelopen jaren flink versmald en dat dreigt nog veel erger te worden. Vooral op de radio valt dit op. Eind dit jaar valt definitief het doek voor de zender NPO Soul en Jazz, waar sinds enkele maanden al geen programma’s met presentatie meer worden uitgezonden. Daarvoor moeten we voortaan naar onze buurlanden, die in hun uitzendschema’s nog wél een plekje weten te vinden voor deze ‘niche’.

Of neem het luisterlied, het chanson, de betere singer-songwriters in allerlei talen – een populair genre voor liefhebbers van laagdrempelige poëzie. Hiervoor kun je nu nog volop terecht op het veelbeluisterde NPO Radio 5, maar waarschijnlijk niet lang meer. Bekende programma’s als De Sandwich, Andermans Veren en Volgspot dreigen te worden wegbezuinigd – alsof dat zulke grote kostenposten zijn. Gelukkig is De Taalstaat er dan nog, met veel Nederlandstalige kwaliteitsmuziek, zaterdag op Radio 1. Kunststof, waar regelmatig (klein)kunstenaars werden geïnterviewd, is echter sinds begin dit jaar van de zender verdwenen. Niet eens vanwege bezuinigingen, maar er moest nóg meer ruimte komen voor actualiteiten en sport had de zendercoördinator besloten. Dus nog minder achtergronden en vrijwel geen cultuur meer.

De Nederlandse publieke radio wordt steeds meer bedreigd door vervlakking en kaalslag. Terwijl er juist in een periode van polarisatie en desinformatie behoefte is aan een pluriforme, betrouwbare rots in de branding.

We moeten zeker niet terug naar de versnippering van vroeger, toen je voor elke doelgroep wel ergens een radioprogramma had. Maar het is nu allemaal wel heel gestroomlijnd en voorspelbaar geworden. Het is vreemd dat in een tijd van toegenomen individualisering de radio steeds meer eenheidsworst biedt. Natuurlijk kunnen we ons allemaal opsluiten in onze eigen bubbel van podcasts en streamingmuziek, maar het oude medium biedt bij uitstek de mogelijkheid om voor een appel en een ei gezamenlijk onze blik te verruimen.

Sylvester Hoogmoed Fumay (Frankrijk) – [bron: ingezonden brief, NRC]

Afbeelding: Het Media Park in Hilversum
 — Wouter de Wilde (NRC)